ประเทศต่างๆ มีข้อกำหนดและกฎระเบียบเกี่ยวกับการนำเข้าและส่งออกสินค้าที่แตกต่างกัน การทราบรายละเอียดการนำเข้าและส่งออกของแต่ละประเทศจะไม่ทำให้เกิดปัญหาในช่วงเวลาวิกฤติ มาดูกันว่าศุลกากรในแต่ละประเทศต้องคำนึงถึงกฎระเบียบอะไรบ้าง?
ประเทศที่ต้องประกาศ AMS
ประเทศ:สหรัฐอเมริกา, แคนาดา, เม็กซิโก, ฟิลิปปินส์
(กฎระเบียบ ISF สำหรับการประกาศของสหรัฐฯ จะต้องแจ้งต่อศุลกากรสหรัฐฯ 48 ชั่วโมงก่อนเรือออก มิฉะนั้นจะถูกปรับ 5000 ดอลลาร์สหรัฐ ค่าธรรมเนียม AMS 25 ดอลลาร์สหรัฐ / ตั๋ว หากแก้ไข 40 ดอลลาร์สหรัฐ / ตั๋ว)
ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2016 สินค้าทั้งหมดที่นำเข้ามาในฟิลิปปินส์จะต้องสำแดง AMS ล่วงหน้า นอกเหนือจาก EBS เดิมแล้ว CIC จะมีค่าธรรมเนียม AMS เพิ่มเติม
ประเทศที่ต้องประกาศ ENS
ประเทศ:รัฐสมาชิกของสหภาพยุโรปทั้งหมด ค่าธรรมเนียม ENS 25-35 ดอลลาร์สหรัฐ / ตั๋วENS (Entry Summary Declaration) เป็นตัวย่อภาษาอังกฤษของ “Import Summary Declaration” ซึ่งหมายถึง European Customs Advance Manifest Rules สำหรับสินค้าทั้งหมดที่เข้าสู่สหภาพยุโรป บริษัทจะต้องยื่นใบแจ้งสรุปรายการ (ENS) ไปยังท่าเรือแรกในประเทศในสหภาพยุโรปที่เรือคอนเทนเนอร์จอดเทียบท่า และต้องยื่น 24 ชั่วโมงก่อนขนถ่ายที่ท่าเรือต้นทาง
ผลิตภัณฑ์ไม้ต้องรมควันประเทศ
ประเทศ:ออสเตรเลีย,สหรัฐอเมริกา,แคนาดา,เกาหลี,ญี่ปุ่น,อินโดนีเซีย,มาเลเซีย,ฟิลิปปินส์, อิสราเอล ,บราซิล,ชิลี,ปานามา
ในการค้าระหว่างประเทศ ประเทศต่างๆ ปกป้องทรัพยากรของตนเองและกำหนดระบบการกักกันภาคบังคับสำหรับสินค้านำเข้าบางประเภท การรมควันบรรจุภัณฑ์ไม้เป็นมาตรการบังคับเพื่อป้องกันศัตรูพืชและโรคที่เป็นอันตรายจากการทำลายทรัพยากรป่าไม้ในประเทศผู้นำเข้า ดังนั้น สำหรับสินค้าส่งออกที่มีบรรจุภัณฑ์ไม้ บรรจุภัณฑ์ไม้จะต้องได้รับการปนเปื้อนก่อนจัดส่ง และการรมควันเป็นหนึ่งในวิธีการฆ่าเชื้อ
ต้องมีใบรับรองประเทศต้นทาง
ประเทศ: กัมพูชา, แคนาดา,ยูเออี,โดฮา,บาห์เรน,ซาอุดิอาราเบีย ,บังกลาเทศ, ศรีลังกา
หนังสือรับรองถิ่นกำเนิดสินค้าแบ่งออกเป็นหนังสือรับรองถิ่นกำเนิดสินค้าทั่วไปและหนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า GSP ใบรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า CO เป็นเอกสารรับรองประเภทหนึ่งที่ใช้พิสูจน์สถานที่ที่ผลิตสินค้า เป็นหนังสือรับรองถิ่นกำเนิดของสินค้าในการค้าระหว่างประเทศ ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง ประเทศผู้นำเข้าจะกำหนดอัตราภาษีที่แตกต่างกันสำหรับสินค้านำเข้า
